Sedam čuda Irana

Sedam čuda Irana

Sedam čuda Irana

Za Iran se još uvek može reći da je skriveni turistički dragulj, koji posetiocima nudi impresivno 6.000 godina dugo istorijsko i kulturno nasleđe. Po broju kulturnih i istorijskih blaga pod zaštitom UNESCO-a, Iran se nalazi na sedmom mestu u svetu. U ovoj zemlji, koja po površini spada u 20 najvećih na svetu, gde god da krenete naići ćete na bogatu ponudu kulturnih, istorijskih i umetničkih sadržaja. Mi vam za početak predstavljamo samo jedan mali deo.

Persepolis
Nekada žila kucavica i kulturno središte zemlje, danas se Persepolis smatra jednom od najlepših arheoloških lokacija na svetu. Drevni grad, lociran 60km severoistočno od Širaza, dugo je bio zakopan ispod peska, dok ga 1930-ih nije iskopao Erich Frederich Schmidt. Persepolis je osnovao Darije I, 518. godine pre hrišćanske ere i služio je kao prestonica Ahemenidskog kraljevstva. Uništen je po naređenju Aleksandra Velikog, a njegove ruševine nalaze se na Listi svetske kulturne baštine UNESCO-a.

Šahova džamija
Izgrađena tokom safavidske ere, Šahova džamija, posle Iranske revolucije poznata i kao Imamova džamija, nalazi se na južnoj strani Trga Nakš-e Džahan, u centru Isfahana. Njena izgradnja započeta je 1611. godine i smatra se remek-delom persijske arhitekture. Prepoznatljiva je po kaligrafskim natpisima i karakterističnim mozaicima od sedmobojnih pločica. Odlikuju je dva minareta visoka 42m, i četiri ivana (kapije). Kao i Persepolis, nalazi se na Listi svetske kulturne baštine UNESCO-a.

Haft Tepe
Haft Tepe je od drevnog grada Suze udaljen 15km. Predstavlja jedno od najznačajnijih arheoloških nalazišta Irana, jer su ovde otkriveni ostaci starog elamskog grada Kabnaka. Sastoji se od sedam drevnih humki. Iskopavanja su u Haft Tepeu otkrila ostatke velikog hrama posvećenog bogu Kiršvaširu, koji je izgradio elamski kralj Tepti Ahar. Ispod hrama se nalazio kompleks grobnica kralja i njegove porodice, u kome su pronađeni posmrtni ostaci, a u blizini su otkriveni i ostaci starog zigurata.

Trg Našk-e Džahan
Još jedno iransko blago na Listi svetske kulturne baštine UNESCO-a je Trg Našk-e Džahan, koji se nalazi u centru prelepog Isfahana. Trg je izgrađen u periodu od 1598. i 1629. godine i predstavlja veoma važnu istorijsku lokaciju. Okružuju ga dvospratne arkade i zgrade iz safavidske ere, od kojih su najznačajnije već pomenuta Šahova džamija, Ali Kapu palata i Džamija šejha Loftolaha. Zbog svojih dimenzija (160m x 560m) spada u najveće trgove sveta i jedan je od najreprezentativnijih primera iranske i islamske arhitekture.

Vrt Eram
Istorijski persijski vrt Eram, koji se nalazi u Širazu, predstavlja još jedno od sedam čuda Irana. Kompleks je lociran na severnoj obali reke Hošk, u provinciji Fars. Reč „eram“ je persijska varijanta arapske reči „iram“ koja u Kuranu označava raj. Ne zna se pouzdano kada je počela izgradnja kompleksa, ali pretpostavlja se da su vrtovi izgrađeni tokom vladavine Seldžuka (od 11. do 14. veka). Kasnije su modifikovani od strane kraljeva Zand dinastije u drugoj polovini 18. veka. Nakon još nekoliko izmena, današnji izgled kompleksa formiran je tokom dinastije Kadžar. Danas je vrt Eram u sastavu Botaničke bašte Širaza i otvoren je za javnost. Takođe je deo Svetske kulturne baštine UNESCO-a.

Džamija Nasir ol Molk
Džamija Nasir ol Molk, poznata i kao Ružičasta džamija, takođe se nalazi u Širazu. Izgrađena je između 1876. i 1888. godine tokom kadžarske ere. Ono što je čini jedinstvenom i veličanstvenom je izražena upotreba obojenog stakla tokom izgradnje. Od tradicionalnih elemenata odlikuje je Panj Kase dizajn, a nadimak „Ružičasta džamija“ dobila je zbog dekoracije pločicama roze boje. Najbolje vreme za obilazak je jutro, kada se sunčeva svetlost probija kroz obojene prozore, dajući zidovima i podovima prelepe privremene ukrase.

Katedrala Vank
Katedrala Vank, poznata i kao Crkva svetih sestara, nalazi se u Isfahanu, u četvrti Nova Džulfa. Ovaj deo grada izdvaja se po pretežno hrišćanskom stanovništvu, uglavnom jermenskog porekla. Izgradnja crkve započeta je 1606. godine, ali je 1655. godine ponovo izgrađena, kako bi se veličinom prilagodila sve većoj hrišćanskoj populaciji. Njena unutrašnjost predstavlja dobar primer mešavine islamskog i hrišćanskog stila. Ukrašena je fino oslikanim freskama i bogato ukrašena, a u jednom uglu crkvenog dvorišta napravljen je mali memorijal posvećen genocidu nad Jermenima u Turskoj.

Podelite ovaj članak...

Pošaljite komentar

Vaša e-mail adresa neće biti objavljena. Neophodna polja su označena *

Current ye@r *