Tokio, grad budućnosti
Najnaseljenija metropolska oblast na svetu, najveći i glavni grad Japana, nastao je na mestu nekadašnjeg malog ribarskog sela Eda. Ime Tokio grad je dobio 1868. godine, kada je prestonica Japana premeštena iz Kjota, koji se nalazi na zapadu, a Tokio u prevodu znači istočna prestonica (Tō – istok i Kyō – glavni grad). Tokio se nalazi na jugoistočnom delu ostrva Honšu, u Kanto regionu, a pripadaju mu i ostrva Izu i Ogasova.
Obavezno videti!
Tokyo SkyTree – najviši samostojeći emitacioni toranj na svetu (visine 634 metra). Pogled na Tokio, Kanto region i kada je vedro planinu Fudži pruža se sa Tembo platforme (na 350 metara visine). Noću je toranj osvetljen plavim svetlima (Iki) ili ljubičastim svetlima (Miyabi).
Sensoji hram (Kinryn-zan Sensō-ji) – najstariji hram u Tokiju, čija istorija započinje 18.03.628. godine, kada su dva brata, Hinonuma i Takenari Hamamari, iz reke Sumada izvukli statuu budističke boginje Badhisattiva Kannon. Asasuka je tada bila prestonica Japana, sada je distrikt i hram je poznat i kao Asasuka hram.
Edo-Tokio muzej (Edo Tōkiō Tatemono En) – osnovan 1993. godine, muzej je posvećen istoriji i kulturi grada Eda, što je stariji naziv za Tokio, i grada Tokija. Muzej je podeljen na Edo zonu, Tokio zonu i treći deo za ostale izložbe. Iste godine otvoren je i Edo-Tokio muzej na otvorenom, gde se na prostoru od sedam hektara prenose, obnavljaju, rekonstruišu i izlažu istorijske građevine.
Ueno park (Ueno – kōen) – najstariji park u gradu, napravljen 1873. godine, po uzoru na parkove na Zapadu. U njemu se nalazi mnoštvo bitnih kulturnih, obrazovnih i istorijskih institucija, hramova, spomenika, kao i zoološki vrt. Ima dva ulaza, glavni ulaz vodi do muzeja, a južni do hramova.
Tokijski nacionalni muzej (Tōkyō Kokuritsu Hakubutsukan) – najstariji japanski nacionalni muzej, osnovan 1872. godine. Muzej se nalazi u Ueno parku, a sadrži najveću kolekciju japanske umetnosti na svetu. Muzejsku postavku čine umetnički i arheološki predmeti ne samo iz Japana, već i Azije, uopšte. U Ueno parku nalazi se i Nacionalni muzej zapadne umetnosti (Kokuritsu Seiyō Bijutsukan), sa odličnom postavkom, a glavnu zgradu projektovao je Le Korbizje.
Tokio toranj (Tōkyō taw̉̉̉̉ā) – napravljen je 1958. godine, po uzoru na Ajfelov toranj, kao telekomunikacijski toranj i turistička atrakcija. Visok je 333 metra, ima Glavnu observatoriju na 150 metara visine, sa koje se pruža panoramski pogled na Tokio i Kanto region, a na 250 metara visine se nalazi Specijalna observatorija, odakle se pruža pogled i na planine Fudži i Tsukubu. Toranj ima različitu noćnu rasvetu, u zavisnosti od prilike. U podnožju se nalazi akvarijum, prodavnice, restorani, kafei…
Meidži hram (Meiji Jingū) – šintoistički hram posvećen duhovima cara Meidžija i njegove supruge, carice Šoken. Kompleks hrama nalazi se u zimzelenoj šumi, na površini od 700.000 metara kvadratnih, a šumu čini 120.000 stabala 365 vrsta drveća, koja su donirali stanovnici iz svih delova Japana. Sastoji se iz dve zone – Naien (unutrašnji deo) i Gaien (spoljni deo).
Tokijska gradska uprava (Tōkyō-to- Chōsha) – ne upravlja samo Tokijom, koji je podeljen na 23 dela, već i svim gradovima i selima koji čine tokijski metropolis. Zgradu čine tri dela – glavna zgrada No. 1 (visoka 243 metra), glavna zgrada No. 2 (visoka 163 metra) i zgrada skupštine (visoka 41 metar). Kompleks od tri zgrade, za koje je inspiracija bio kompjuterski čip, delo je arhitekte Kenzoa Tongea i njegovih saradnika, a otvorena je u aprilu 1991. godine. Posetioci mogu posmatrati grad sa platforme na 45. spratu (visina 202 metra) glavne zgrade No. 1.
Mori muzej (Mori Bijutsukan) – muzej savremene umetnosti nosi ime po osnivaču (Minoru Mori). Smešten je na 53. i 54. spratu Roppongi Hills Mori kule (Roppongi Hiruzu Mori Tawā) u Roppongi distriktu. Na 52. spratu zgrade nalazi se Tokyo City View, za panoramski pogled na grad. Mori centar umetnosti zauzima prostor od 49. do 54. sprata. Ljubitelji savremene umetnosti mogu, između ostalog, posetiti Tokijski muzej savremene umetnosti (Tōkyō – to Gendai Bijutsukan), SCAI The Bathouse galeriju, HARA muzej…
Šibuja pešački prelaz (Shibuya) – čuveni pešački prelaz u istoimenom delu grada, jedan od najprometnijih na svetu, okružen neonskim svetlima i ogromnim ekranima. Prelaz je dobio na popularnosti pojavljivanjem u filmu „Lost in Translation“. Šibuja je poznata kao šoping i modna destinacija, a tu se nalazi i jedna od najprometnijih železničkih stanica u Tokiju.
Može i ne mora!
Tokijski Diznilend (Tokyo Disneyland) otvoren je 15. aprila 1983. godine i prvi je Dizni park izvan SAD-a. Pored Tokio Diznilenda može se posetiti i Tokyo DisneySea.
Spomenik posvećen Hačiku (Hachikō) – ispred Šibuja železničke stanice nalazi se spomenik posvećen psu Hačiku, japanske pasmine akita, koji je svakog dana čekao svog vlasnika, profesora Hidesaburoua Uenoua na železničkoj stanici, kada se vraćao sa posla, čak i devet godina nakon njegove smrti. Pas je na neki način postao simbol vernosti i odanosti i bio inspiracija za film „Akita“.
Most duga (Reinō burijjľ) – viseći most koji se vidi iz centra grada i sa panoramskih platformi može se prelaziti i pešaka. Završen je 1993. godine nad severnim delom Tokijskog zaliva, spaja luku Šibaura Pjer i veštačko ostrvo Odaibu, a dugačak je 798 metara. Bela konstrukcija noću je osvetljena crvenim, belim i zelenim svetlima. Postoje dve staze za pešake, a pešaci mogu doći na most u određeno vreme tokom dana.
Tsukiji ili Akihabara (suši ili tehnika) – Najveća riblja pijaca i tržnica morske hrane Tsukiji (Tsukiji Shijō) ima deo za profesionalce i spoljni deo za posetioce gde se može pojesti suši za doručak ili neko drugo japansko jelo. Akihabara je deo grada poznat kao grad elektronike, sa velikim brojem prodavnica kompjuterske opreme, video igara i mestima posvećenim anamai i mangai.
Sumo turniri – ukoliko u Tokiju boravite u januaru, maju ili septembru možete da posetite jedan od tri Velika sumo turnira u Sumo dvorani (Ryogoku Kokugikan), gde se nalazi i muzej posvećen ovom sportu.
Za sladokusce!
Hanami (posmatranje cveća) – japanski tradicionalni običaj uživanja u lepoti cveća, prvenstveno trešnjinog cveta (Sakura), od kraja marta do početka maja, ili cvetanje šljive (Ume). Verovatno je baš to pravo vreme za obilazak Tokija, obojenog roze bojom cvetova. Za ljubitelje noćnih šetnji postoji i noćno osvetljenje stabala. Odlična prolećna destinacija je, pored ostalih parkova i vrtova Šinjuku nacionalni vrt (Shinjuku Gyoen), završen 1906. godine kao carski vrt, a nakon Drugog svetskog rata postao je nacionalni vrt i otvoren je za javnost. Na površini od 58,3 hektara pomešana su tri stila uređenja – francuskog, engleskog i japanskog.
Tokijska carska palata (Kōkyo) – glavna rezidencijalna carska palata, nalazi se u centru Tokija, okružena vodenim kanalima i parkovima, na mestu nekadašnjeg Edo zamka. Delovi kompleksa koji su otvoreni za posetioce su: Spoljni vrt carske palate (Kōkyo Gaien), Istočni vrt carske palate (Kōkyo Higashi Gyoen) i Kita-no-maru-koen park. Poznato mesto za fotografisanje je Nijubaši (Nijubashi), čuveni tokijski most. Organizovani obilasci palate zahtevaju zakazivanje unapred.
Obilasci i učenje – zahtevaju planiranje boravka u skladu sa interesovanjima i dužinom boravka. Pored poseta znamenitostima postoje i brojne aktivnosti i proučavanje japanskih tradicionalnih veština, zanata, kuvanja, borilačkih veština, uzgajanja i aranžiranja drveća i biljaka. U jednom danu možete napraviti ikebanu i postati nindža. Moguće je unapred rezervisati mnoge obilaske ili se upustiti u obilaske preporučenim rutama. Za pogled sa reke Sumida postoje česti polasci na krstarenja.
Još novih saveta pročitajte ovde.
Skorašnji komentari