Turizam u Černobilju u procvatu
Bogate krošnje stabala u širokim i praznim bulevarima u Pripjatu mame poglede malobrojnih turista nakon više od trideset godina od nuklearne katastrofe.
Ovo mesto, prozvano gradom budućnosti ubrzo se pretvorilo u pakao na zemlji.
I Pripjat, koji je nastao kad i nuklearna centrala i Černobilj koji je postojao od ranije i bio sedište istoimene oblasti evakuisani su odmah po nuklearnoj nesreći, a tamošnje stanovništvo je bilo primorano da napusti svoje domove i nisu smeli ništa da ponesu.
Od tada ova dva mesta postaju najpoznatiji napušteni gradovi na svetu gde je sve što se u njima nalazilo ostavljeno kako se zateklo. Sve do 2011. ova oblast je bila u potpunosti zatvorena za bilo kakve posete. Tada je otvorena za turiste i njihov broj se iz godine u godinu povećava. U 2017. Černobilj i Pripjat je posetilo 50.000 gostiju, a godinu dana kasnije već ih je bilo 72.000.
„Nemamo više Krim, a sve manje turista se interesuje za crkve i religiju, ali zato imamo jeftino pivo i Černobilj“, kažu u turističkoj agenciji koja organizuje ture do grada duhova.
Rano ujutro, 26. aprila 1986. eksplodirao je četvrti nuklearni reaktor u elektrani na 90 kilometara severno od Kijeva, na granici sa Belorusijom. Radioaktivni oblak se veoma brzo raširio Evropom, a iz oblasti površine oko 2500 kvadratnih kilometara (gotovo identična površina Kolubarskom okrugu u Srbiji) trajno je iseljeno 115.000 žitelja. U godinama nakon nesreće svet je bio šokiran vestima o rađanju konja sa osam nogu ili pecanju džinovskih somova u vodama reke Pripjat.
Ostale korisne savete pročitajte ovde.
Zračenje iz četvrtog reaktora je zaustavljeno pre tri godine postavljanjem specijalnog srebrom presvučenog oklopa koji je navučen preko reaktora koji je još od nesreće zabetoniran u džinovski sarkofag. Do oktobra 2016. Gajgerov brojač je očitavao višestruko veće zračenje u okolini centrale, da bi nakon postavljanja ovog srebrnog pokrova zračenje bilo tek nešto malo više od onog koje se može smatrati normalnim.
Od tada i turizam počinje da cveta. Pre toga bilo je stidljivih i malobrojnih poseta, a sada već postoje i agencije koje dovode čitave grupe stranaca na ovo mesto. Postoje čak i dvodnevne ili trodnevne ture koje uključuju spavanje u veoma skromnom hotelu sa spavaonicama umesto soba, koji se nalazi u mestu Černobilj na samo 20 kilometara od nuklearne elektrane. Autobusi za prevoz turista na ove ture ofarbani su slikama gas maski i znacima za radijaciju.
Zaštićena zona i dalje postoji i za ulazak u nju potrebno je da turisti prođu nekoliko kontrolnih punktova. Iako danas u ovoj zoni više ne postoji opasnost od radijacije, ona nije u potpunosti bezbedna. Pošto je bila napuštena preko 30 godina u biljni i životinjski svet se umnogostručio. Zona je danas neka vrsta prirodnog rezervata u kome živi veliki broj lisica, vukova, divljih svinja, jelena, raznih ptica ali i pasa lutalica.
Tokom obilaska Zone, turistima se pokazuju neka od najzanimljivijih mesta poput takozvane Crvene šume, gde je drveće zbog radijacije postalo crveno i narandžasto. Jedno od najpopularnijih mesta je i luna park u kome se nikada nijedno dete nije provozalo jer je tek bio sagrađen i planiran za otvaranje nedelju dana nakon što se desila katastrofa. Turisti obilaze i napuštenu bolnicu u kojoj su se nesrećni vatrogasci koji su gasili požar u reaktoru lečili na kratko pre nego što će biti prebačeni u Moskvu, a ubrzo i umreti. U Černobilju se nalazi i ogromna statua Lenjina kao i mnoga obeležja Sovjetskog saveza. Vreme kao da je stalo u 1986.
Skorašnji komentari